— Zgodziłam się na twoje warunki. Uczciwie — powiedziała spokojnie.
— Ale mieszkanie… Przecież inwestowaliśmy w nie razem. Remont, wyposażenie…
Uniósł ręce, jakby próbował uchwycić coś w powietrzu.
— Remont? — Katarzyna pierwszy raz spojrzała mu prosto w oczy. — Ten, który mój ojciec robił własnymi rękami? Za darmo?
A meble? Kupowane z mojej pensji, kiedy ty „szukałeś swojej drogi”?
— Zawsze pracowałem!
— Owszem. Tylko jakoś dziwnie się składało, że twoje pieniądze znikały na twoje potrzeby, a rachunki i życie rodziny brałam na siebie ja. Pamiętasz swoje tłumaczenie? „Mężczyzna musi mieć własne środki, żeby czuć się kimś”.
Tomasz zamilkł, jakby nagle zabrakło mu argumentów.
— Pamiętam też, jak powtarzałeś, że nie jesteś gotowy na dziecko. A gdy urodził się Michał, mówiłeś, że ojcostwo cię przeraża. Teraz za to wszędzie opowiadasz, jakim jesteś oddanym tatą.
— Co to ma wspólnego z mieszkaniem?
— Wszystko. Bo ja wiem, że decyzji o odejściu nie podjąłeś wczoraj. Ani tydzień temu.
Odłożyła nóż, wytarła dłonie w ściereczkę i stanęła naprzeciwko niego.
— Powiedz mi, Tomaszu, Natalii podoba się to mieszkanie? Czy planujecie rozejrzeć się za czymś nowym?
Zbladł.
— Jakiej Natalii?
— Tej, z którą piszesz od pół roku. Ma dwadzieścia osiem lat, pracuje w twojej firmie, nie ma dzieci, ale bardzo chce je mieć. Zgadza się?
— Śledziłaś mnie?
— Nie musiałam. Sam się zdradziłeś. Trzy tygodnie temu wróciłeś rozpromieniony, zachwycałeś się nową współpracownicą — jaka zdolna, jaka ambitna. Następnego dnia kupiłeś nową koszulę.
Katarzyna odwiesiła ręcznik.
— Zacząłeś też brać prysznic rano, choć latami myłeś się wieczorem. Pojawiły się perfumy. Siłownia — po dekadzie przerwy. A telefon? Teraz zabierasz go nawet do łazienki. Kiedyś leżał gdzie popadnie.
Na nadgarstku Tomasza rozbłysło powiadomienie z zegarka. Zerknął odruchowo i szybko odwrócił rękę.
— Natalia? — zapytała z niemal uprzejmym zainteresowaniem.
Opadł ciężko na krzesło.
— Nie planowałem tego…
— Czego? Zakochać się czy zostać przyłapanym?
— To po prostu się wydarzyło. Rozmawialiśmy w pracy, potem coraz częściej…
— A potem uznałeś, że wygodniej będzie, jeśli to ja odejdę. Ty zostaniesz w mieszkaniu, opinia o tobie pozostanie nieskazitelna — przecież żona sama się wyprowadziła. A z Natalią zaczniesz wszystko od początku, czystą kartą.